ഇ​ന്ന്​ ഹി​രോ​ഷി​മ ദി​നം; ച​രി​ത്ര​ത്തി​െൻറ ചാ​ര​ത്തി​ൽ തെ​ളി​യു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​മു​ഖം

ആ​ഗ​സ്​​റ്റ്​ ആ​റും ഒ​മ്പ​തും ജ​പ്പാ​െൻറ ക​ല​ണ്ട​റി​ലെ ര​ണ്ട് സാ​ധാ​ര​ണ തീ​യ​തി​ക​ള​ല്ല. ശാ​സ്ത്രം മ​നു​ഷ്യ​െൻറ കൈ​ക​ളി​ൽ അ​തി​രി​ല്ലാ​ത്ത ശ​ക്തി ഏ​ൽ​പ്പി​ച്ച​പ്പോ​ൾ, അ​തി​നെ നി​യ​ന്ത്രി​ക്കാ​ൻ മ​നു​ഷ്യ​ത്വ​ത്തി​ന് ക​ഴി​യാ​തി​രു​ന്നാ​ൽ എ​ന്ത് സം​ഭ​വി​ക്കു​മെ​ന്ന​തി​െൻറ ശാ​ശ്വ​ത​മാ​യ ഓ​ർ​മ​പ്പെ​ടു​ത്ത​ലാ​ണ് ആ ​ദി​ന​ങ്ങ​ൾ. ചി​ല ന​ഗ​ര​ങ്ങ​ൾ സാ​മ്രാ​ജ്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ ത​ല​സ്ഥാ​ന​ങ്ങ​ളാ​യ​തു​കൊ​ണ്ടും സം​സ്കാ​ര​ത്തി​െൻറ മ​ഹ​ത്വം കൊ​ണ്ടും ച​രി​ത്ര​ത്തി​ൽ ഇ​ടം​നേ​ടു​മ്പോ​ൾ, ഹി​രോ​ഷി​മ​യും നാ​ഗ​സാ​ക്കി​യും മ​നു​ഷ്യ​രാ​ശി​യു​ടെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യി​ൽ ജീ​വി​ക്കു​ന്ന ന​ഗ​ര​ങ്ങ​ളാ​ണ്.

1945 ആ​ഗ​സ്​​റ്റ്​ ആ​റി​െൻറ പ്ര​ഭാ​തം മ​റ്റേ​തൊ​രു ദി​വ​സ​ത്തെ​യും പോ​ലെ സാ​ധാ​ര​ണ​മാ​യി​രു​ന്നു. സ്കൂ​ളു​ക​ൾ തു​റ​ന്നു, ക​ട​ക​ളും ആ​ശു​പ​ത്രി​ക​ളും പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു, വൈ​കു​ന്നേ​രം കാ​ണാ​മെ​ന്ന പ്ര​തീ​ക്ഷ​യോ​ടെ പ്രി​യ​പ്പെ​ട്ട​വ​ർ പ​ര​സ്പ​രം യാ​ത്ര​പ​റ​ഞ്ഞു. എ​ന്നാ​ൽ രാ​വി​ലെ 8.15-ന് ​ആ​കാ​ശ​ത്ത് ഉ​യ​ർ​ന്ന​ത് സൂ​ര്യ​െൻറ വെ​ളി​ച്ച​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല, മ​നു​ഷ്യ​ൻ സൃ​ഷ്​​ടി​ച്ച മ​റ്റൊ​രു സൂ​ര്യ​നാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രൊ​റ്റ നി​മി​ഷം കൊ​ണ്ട് ന​ഗ​രം തീ​യി​ൽ മു​ങ്ങി; ആ​യി​ര​ക്ക​ണ​ക്കി​ന് ജീ​വ​നു​ക​ളും എ​ഴു​ത​പ്പെ​ടാ​ത്ത സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളും ഇ​ല്ലാ​താ​യി.

സൈ​നി​ക വി​ശ​ക​ല​ന​ങ്ങ​ൾ ഇ​തി​നെ യു​ദ്ധ​ത്തി​െൻറ വ​ഴി​ത്തി​രി​വാ​യി വി​ല​യി​രു​ത്തി, രാ​ഷ്​​ട്രീ​യം ഇ​തി​െൻറ അ​നി​വാ​ര്യ​ത​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് വാ​ദി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ സ്വ​ന്തം കു​ഞ്ഞി​നെ ന​ഷ്​​ട​പ്പെ​ട്ട ഒ​ര​മ്മ​യ്ക്ക് അ​തൊ​ന്നും ച​രി​ത്ര​മോ രാ​ഷ്​​ട്രീ​യ​മോ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല, ഒ​രു വാ​ക്കി​ലൊ​തു​ങ്ങു​ന്ന ‘ന​ഷ്​​ടം’ മാ​ത്ര​മാ​യി​രു​ന്നു. പൂ​ർ​ത്തി​യാ​കാ​തെ പോ​യ ബാ​ല്യ​ങ്ങ​ൾ​ക്കും വീ​ടു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ങ്ങി​വ​രാ​ത്ത മ​നു​ഷ്യ​ർ​ക്കും ക​ണ​ക്കു​പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ളി​ൽ ഇ​ട​മി​ല്ലാ​ത്ത​തി​നാ​ൽ, ഹി​രോ​ഷി​മ മ​ര​ണ​സം​ഖ്യ​ക​ൾ മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ജീ​വി​ക്കാ​ൻ ക​ഴി​യാ​തെ പോ​യ ജീ​വി​ത​ങ്ങ​ളു​ടെ പ്ര​തീ​കം കൂ​ടി​യാ​ണ്. മൂ​ന്ന് ദി​വ​സ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ശേ​ഷം നാ​ഗ​സാ​ക്കി​യും അ​തേ വി​ധി ഏ​റ്റു​വാ​ങ്ങി. ഹി​രോ​ഷി​മ ലോ​ക​ത്തെ ഞെ​ട്ടി​ച്ചെ​ങ്കി​ൽ, നാ​ഗ​സാ​ക്കി ലോ​ക​ത്തി​െൻറ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യോ​ട് ഒ​രു ചോ​ദ്യ​മു​യ​ർ​ത്തി: ‘മ​നു​ഷ്യ​നെ ന​ഷ്​​ട​പ്പെ​ടു​ത്താ​തെ യു​ദ്ധം ജ​യി​ക്കാ​നാ​വി​ല്ലേ?’

ആ​ണ​വ​സ്ഫോ​ട​ന​ങ്ങ​ളെ അ​തി​ജീ​വി​ച്ച​വ​രെ ജ​പ്പാ​ൻ ‘ഹി​ബാ​കു​ഷ’ എ​ന്ന് വി​ളി​ച്ചു. മ​ര​ണ​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് ര​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടെ​ങ്കി​ലും, ആ ​ഓ​ർ​മ​ക​ളു​ടെ നി​ഴ​ലി​ൽ നി​ന്നും മ​ന​സ്സി​ലെ മു​റി​വു​ക​ളി​ൽ നി​ന്നും അ​വ​ർ​ക്ക് മോ​ച​ന​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ഇ​ന്ന് ഹി​രോ​ഷി​മ​യി​ലെ സ​മാ​ധാ​ന സ്മാ​ര​ക മ്യൂ​സി​യ​ത്തി​ലു​ള്ള ഉ​രു​കി​പ്പോ​യ കൈ​ക്ക​ടി​കാ​ര​വും ക​രി​ഞ്ഞ സ്കൂ​ൾ യൂ​ണി​ഫോ​മും ഒ​രു കു​ട്ടി​യു​ടെ ത്രി​ച​ക്ര​വ​ണ്ടി​യും പൂ​ർ​ത്തി​യാ​കാ​തെ പോ​യ ജീ​വി​ത​ങ്ങ​ളു​ടെ നി​ശ്ശ​ബ്​​ദ സാ​ക്ഷ്യ​ങ്ങ​ളാ​യി സം​സാ​രി​ക്കു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, ന​ഗ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ നാ​ശ​മ​ല്ല, അ​വ​രു​ടെ പു​ന​ർ​ജ​ന്മ​മാ​ണ് ലോ​ക​ത്തെ അ​ത്ഭു​ത​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ​ത്. ചാ​ര​ത്തി​ന്മേ​ൽ വീ​ടു​ക​ളും സ്കൂ​ളു​ക​ളും വീ​ണ്ടും ഉ​യ​ർ​ന്നു; കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ ചി​രി തെ​രു​വു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ങ്ങി​യെ​ത്തി. കോ​ൺ​ക്രീ​റ്റി​ല​ല്ല, സ​മാ​ധാ​ന​ത്തി​െൻറ ആ​ശ​യ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​ർ വ​ലി​യ സ്മാ​ര​കം പ​ണി​ത​ത്. എ​ൺ​പ​ത് വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​പ്പു​റം സാ​ങ്കേ​തി​ക​വി​ദ്യ മു​ന്നേ​റി​യെ​ങ്കി​ലും യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ൾ അ​വ​സാ​നി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല. കു​ട്ടി​ക​ൾ ഇ​ന്നും അ​ഭ​യാ​ർ​ത്ഥി ക്യാ​മ്പു​ക​ളി​ൽ ജ​നി​ക്കു​ക​യും അ​മ്മ​മാ​ർ​ക്ക് മ​ക്ക​ളെ ന​ഷ്​​ട​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്നു. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ഹി​രോ​ഷി​മ ഇ​ന്ന് ന​മ്മ​ളെ നോ​ക്കു​ന്ന​ത് ഒ​രു ന​ഗ​ര​മാ​യ​ല്ല, 1945-ലെ ​മ​നു​ഷ്യ​നെ​യ​ല്ല, ഇ​ന്ന​ത്തെ ന​മ്മ​ളെ പ്ര​തി​ഫ​ലി​പ്പി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു ക​ണ്ണാ​ടി​യാ​യാ​ണ്.

ഒ​രു സ​മൂ​ഹ​ത്തിന്‍റെ പു​രോ​ഗ​തി അ​ള​ക്കേ​ണ്ട​ത് മി​സൈ​ലു​ക​ളു​ടെ ദൂ​ര​ത്തി​ല​ല്ല, കു​ട്ടി​ക്ക് ഭ​യ​മി​ല്ലാ​തെ സ്കൂ​ളി​ൽ പോ​കാ​നു​ള്ള സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ലാ​ണ്. രാ​ജ്യ​ത്തി​െൻറ ശ​ക്തി അ​തി​െൻറ ആ​ണ​വ​ശേ​ഖ​ര​ത്തി​ല​ല്ല, ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ ജീ​വ​നും അ​ന്ത​സ്സും സം​ര​ക്ഷി​ക്കാ​നു​ള്ള ശേ​ഷി​യി​ലാ​ണ്. കാ​ര​ണം, മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ ജീ​വ​നും എ​െൻറ ജീ​വ​നു​പോ​ലെ വി​ല​പ്പെ​ട്ട​താ​ണെ​ന്ന തി​രി​ച്ച​റി​വാ​ണ് മ​നു​ഷ്യ​സ​ഭ്യ​ത​യു​ടെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ക​ണ്ടു​പി​ടി​ത്തം. ഓ​രോ ആ​ഗ​സ്​​റ്റി​ലും ന​ട​ക്കു​ന്ന യ​ഥാ​ർ​ഥ അ​നു​സ്മ​ര​ണം പൂ​ക്ക​ളി​ലും മെ​ഴു​കു​തി​രി​ക​ളി​ലും മാ​ത്രം ഒ​തു​ങ്ങു​ന്നി​ല്ല; വെ​റു​പ്പി​നു​പ​ക​രം സം​വാ​ദ​വും യു​ദ്ധ​ത്തി​നു​പ​ക​രം സ​മാ​ധാ​ന​വും തി​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ന്ന ഓ​രോ തീ​രു​മാ​ന​ത്തി​ലു​മാ​ണ് അ​ത് സ്ഥി​തി​ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്.

ച​രി​ത്രം മ​റ​ക്കു​ന്ന​വ​രെ അ​ത് വീ​ണ്ടും പ​രീ​ക്ഷി​ക്കും. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ഹി​രോ​ഷി​മ​യെ​യും നാ​ഗ​സാ​ക്കി​യെ​യും ഓ​ർ​ക്കേ​ണ്ട​ത് ജ​പ്പാ​നു​വേ​ണ്ടി​യ​ല്ല, ന​മ്മ​ൾ ജീ​വി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​രാ​യി തു​ട​രാ​നും ഇ​നി​യും ജ​നി​ക്കാ​നി​രി​ക്കു​ന്ന മ​ക്ക​ൾ​ക്കും വേ​ണ്ടി​യാ​ണ്. ശാ​സ്ത്ര​ത്തി​ന് മ​റു​പ​ടി പ​റ​യാ​ൻ ക​ഴി​യു​ന്ന ‘ശ​ക്തി എ​ന്തി​നു​വേ​ണ്ടി​യാ​ണ്?’ എ​ന്ന ചോ​ദ്യ​ത്തി​ന​പ്പു​റം, ‘മ​നു​ഷ്യ​ൻ ആ​ർ​ക്കു​വേ​ണ്ടി​യാ​ണ്?’ എ​ന്ന ര​ണ്ടാ​മ​ത്തെ ചോ​ദ്യ​ത്തി​ന് മ​റു​പ​ടി പ​റ​യേ​ണ്ട​ത് മ​നു​ഷ്യ​ത്വ​മാ​ണ്.

ഒ​രു ന​ഗ​രം ചാ​ര​മാ​കാ​ൻ ഒ​രു നി​മി​ഷം മ​തി. എ​ന്നാ​ൽ മ​നു​ഷ്യ​ഹൃ​ദ​യം ക​രു​ണ​യെ തി​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ന്ന ഓ​രോ നി​മി​ഷ​വും ലോ​കം വീ​ണ്ടും പു​ന​ർ​നി​ർ​മി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. ഓ​രോ ആ​ഗ​സ്​​റ്റി​ലും ആ ​ന​ഗ​ര​ങ്ങ​ൾ ന​മ്മോ​ട് ആ​വ​ർ​ത്തി​ക്കു​ന്ന ഒ​രേ​യൊ​രു വാ​ക്ക് ഇ​താ​ണ്: ‘ഓ​ർ​ക്കു​ക!’