ഭൂമി വിട്ട് ചന്ദ്രനിലേക്ക്: മണിക്കൂറിൽ 38,000 കി.മീ വേഗത്തിലുള്ള വിസ്മയ യാത്ര!

മനുഷ്യൻ എന്നും കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്ന ഒന്നാണ് ആകാശത്തെ വെള്ളിത്തളികയായ ചന്ദ്രൻ. പെരുന്നാൾത്തലേന്ന് വൈകിട്ട് ആകാശത്ത് നിലാവ് കാണുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നറിയാൻ കാത്തിരിക്കുന്നതിൻ്റെ എത്രയോ ഇരട്ടി ക്ഷമ വേണം അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള യാത്രക്കെന്ന് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ചന്ദ്രനിലേക്കുള്ള യാത്ര ലളിതമാണോ? ഒരു ചന്ദ്രപേടകം എത്ര വേഗതയിലാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്? അതിനുള്ളിലിരിക്കുന്ന യാത്രികന് പേടി തോന്നുമോ? നിഗൂഢതകൾ നിറഞ്ഞ ആ യാത്രയുടെ ഉള്ളറകളിലേക്കൊന്ന് കണ്ണോടിക്കാം.

കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കും വേഗത!

ഭൂമിയുടെ ആകർഷണവലയത്തിൽ നിന്ന് കുതറി മാറണമെങ്കിൽ ഒരു പേടകത്തിന് നിസ്സാര വേഗത പോരാ. സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം 11.2 കിലോമീറ്റർ വേഗത കൈവരിച്ചാലേ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് കടക്കാൻ കഴിയൂ. അതായത്, മണിക്കൂറിൽ ഏകദേശം 40,000 കിലോമീറ്ററിന് അടുത്ത് വേഗത! വിക്ഷേപണ സമയത്ത് റോക്കറ്റുകൾ ഈ ഭീമമായ കരുത്ത് പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ ഭൂമി ഒന്നാകെ കുലുങ്ങുന്നതായി തോന്നും. എന്നാൽ ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ പേടകം അതിന്റെ വേഗത നിയന്ത്രിക്കുകയും ലാൻഡിങ് സമയത്ത് വളരെ സാവധാനത്തിലാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

അകത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് പേടി തോന്നുമോ?

മണിക്കൂറിൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ പായുന്ന ഒരു പേടകത്തിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഭയം തോന്നുക സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ യാഥാർഥ്യം മറ്റൊന്നാണ്:

വിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ടേക്ക് ഒഫ് സമയത്ത് നമുക്ക് ഭയം തോന്നാറില്ലേ? അതി ഭീകര വേഗത അനുഭവപ്പെടാറില്ലേ? അതുപോലെ തന്നെ ബഹിരാകാശത്തെ ശൂന്യതയിൽ വായുവിന്റെ തടസ്സമില്ലാത്തതിനാൽ ഇത്രയും വലിയ വേഗത പേടകത്തിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് അനുഭവപ്പെടില്ല. ഒരു നിശബ്ദമായ മുറിയിൽ ഇരിക്കും പോലെ ശാന്തമായിരിക്കും ആ യാത്ര.

ഭൂമിയിൽ ഒരു കാറിൽ 100 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ പോകുമ്പോൾ പോലും പുറത്തെ കാറ്റും ശബ്ദവും കാരണം വേഗത അനുഭവപ്പെടും. എന്നാൽ ബഹിരാകാശത്ത് വായുവില്ലാത്തതിനാൽ (Vacuum), പേടകം എത്ര വലിയ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിച്ചാലും അകത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് ആ മാറ്റം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല.

വിക്ഷേപണ സമയത്താണ് (Launch) ഏറ്റവും വലിയ കുലുക്കവും ശബ്ദവും അനുഭവപ്പെടുന്നത്. റോക്കറ്റ് എൻജിനുകൾ കത്തുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വലിയ സമ്മർദ്ദം ശരീരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടും. എന്നാൽ ബഹിരാകാശത്ത് എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ എൻജിൻ ഓഫ് ചെയ്യുകയും പേടകം അതിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിലൂടെ ശാന്തമായി നീങ്ങുകയും ചെയ്യും. അവിടെ മാരക നിശബ്ദതയാണ്.

ഭാരമില്ലായ്മയുടെ മാജിക്

ഭൂമിയുടെ ആകർഷണം കുറയുമ്പോൾ ശരീരം വായുവിൽ ഒഴുകി നടക്കാൻ തുടങ്ങും. പേടകത്തിനുള്ളിലെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത 'സീറോ ഗ്രാവിറ്റി' അഥവാ ഭാരമില്ലായ്മയാണ്. നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ഭാരമില്ലാതാവുകയും നിങ്ങൾ വായുവിൽ ഒഴുകി നടക്കുകയും ചെയ്യും. വെള്ളം കുടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അത് തുള്ളികളായി വായുവിൽ ഒഴുകി നടക്കും. ഇത് പേടിയേക്കാൾ ഉപരി വല്ലാത്തൊരു അത്ഭുതമായിരിക്കും ഏതൊരു യാത്രികനും സമ്മാനിക്കുക.

സുരക്ഷിത കവചം

പേടകത്തിനുള്ളിലെ വായുവും താപനിലയും കൃത്യമായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കും. പുറത്ത് കഠിനചൂടോ തണുപ്പോ ആണെങ്കിലും അകത്ത് സുരക്ഷിതമായിരിക്കാം. വലിയ ശബ്ദങ്ങളോ എൻജിന്റെ ഇരമ്പലോ ഇല്ലാത്ത ലോകമാണിത്.

അടുത്ത തവണ രാത്രിയിൽ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഓർക്കുക, അവിടെ ഒരു പേടകം ചന്ദ്രനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതൊരു മഹാവിസ്മയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്!

അപകടസാധ്യതകളും സുരക്ഷയും

തീർച്ചയായും ഇതൊരു അപകടം പിടിച്ച യാത്രയാണ്. ഓക്സിജൻ നിലനിർത്തുക, പുറത്തെ മാരക റേഡിയേഷനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുക, താപനില ക്രമീകരിക്കുക എന്നിവയെല്ലാം പേടകത്തിനുള്ളിലെ യന്ത്രങ്ങളാണ് ചെയ്യുന്നത്. എന്തെങ്കിലും സാങ്കേതിക തകരാർ സംഭവിക്കുമോ എന്ന നേരിയ പേടി ഏതൊരു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരിക്കും ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും, പേടകത്തിനുള്ളിൽ അത്യാധുനിക സംവിധാനങ്ങളാണുള്ളത്.

ശാസ്ത്രം എത്രത്തോളം വളർന്നാലും ചന്ദ്രയാത്ര എന്നത് ഇന്നും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ ദൗത്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അങ്ങേയറ്റം കൃത്യതയാർന്ന കണക്കുകൂട്ടലുകൾ തെറ്റിയാൽ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് വലിയ ദുരന്തങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. ഒരു ചന്ദ്രയാത്രയിൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന പ്രധാന അപകടസാധ്യതകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. വിക്ഷേപണ സമയത്തെ വെല്ലുവിളികൾ (Launch Failures)

ഏറ്റവും കൂടുതൽ അപകടസാധ്യതയുള്ളത് പേടകം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന സമയത്താണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് ലിറ്റർ അതീവ സ്ഫോടനശേഷിയുള്ള ഇന്ധനം നിറച്ച ഒരു റോക്കറ്റിന് മുകളിലാണ് പേടകം ഇരിക്കുന്നത്. കത്തുന്നതിലോ മർദ്ദത്തിലോ വരുന്ന ചെറിയ വ്യത്യാസം പോലും വൻ സ്ഫോടനത്തിന് കാരണമായേക്കാം.

2. മാരക വികിരണങ്ങൾ (Space Radiation)

ഭൂമിയുടെ കാന്തികവലയത്തിന് പുറത്ത് കടക്കുന്നതോടെ സൂര്യനിൽ നിന്നും മറ്റ് നക്ഷത്രങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള അതിശക്തമായ കോസ്മിക് കിരണങ്ങൾ നേരിട്ട് പേടകത്തിൽ പതിക്കും. ഇത് കാൻസർ പോലുള്ള മാരക അസുഖങ്ങൾക്കും ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളുടെ നാശത്തിനും കാരണമാകും. പേടകത്തിന്റെ കവചം ഈ കിരണങ്ങളെ ഒരു പരിധിവരെ തടയുമെങ്കിലും ദീർഘകാല യാത്രകളിൽ ഇത് വലിയ ഭീഷണിയാണ്.

3. ഓക്സിജനും മർദ്ദവും

ബഹിരാകാശത്ത് വായുവില്ല. പേടകത്തിനകത്തെ ഓക്സിജൻ നിലനിർത്തുന്ന സംവിധാനത്തിനോ (Life Support System), വായുസമ്മർദ്ദം ക്രമീകരിക്കുന്ന മെഷീനുകൾക്കോ എന്തെങ്കിലും തകരാർ സംഭവിച്ചാൽ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ യാത്രികരുടെ ജീവൻ അപകടത്തിലാകും. പേടകത്തിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ചെറിയൊരു വിള്ളൽ വീണാൽ പോലും ഉള്ളിലെ വായു മുഴുവൻ പുറത്തേക്ക് പോവുകയും മരണം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.

4. ലാൻഡിങ്ങ് സമയത്തെ അപകടങ്ങൾ

ചന്ദ്രനിൽ വായു ഇല്ലാത്തതിനാൽ പാരഷൂട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പേടകത്തെ സാവധാനത്തിൽ ഇറക്കാൻ കഴിയില്ല. റോക്കറ്റ് എൻജിനുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വേഗത കുറച്ചാണ് ഇറങ്ങേണ്ടത്. നാസയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ ചാന്ദ്രദൗത്യത്തിലെ ആർട്ടിമിസ് 2 പേടകം പസഫിക്ക് സമുദ്രത്തിലായിരിക്കും സുരക്ഷിതമായി ഇറക്കുക. അപ്പോഴേക്കും നാലര ലക്ഷം കി. മീറ്റർ ഇത് സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

ക്രാഷ് ലാൻഡിങ്ങ്

വേഗത കുറയ്ക്കുന്നതിൽ കണക്കുകൂട്ടൽ പിഴച്ചാൽ പേടകം ചന്ദ്രനിൽ ഇടിച്ചു തകരാം. സ്ഥലം മാറി ഇറങ്ങുക: പാറക്കെട്ടുകൾ നിറഞ്ഞ ഇടത്തോ കുഴികളിലോ ഇറങ്ങിയാൽ പേടകം മറിയാനും തിരികെ വരാൻ കഴിയാത്ത വിധം കുടുങ്ങിപ്പോകാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

5. ബഹിരാകാശ അവശിഷ്ടങ്ങൾ (Space Debris)

ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളും ചെറിയ ഉൽക്കകളും അതിവേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ചെറിയ കല്ലിന്റെ അത്ര വലിപ്പമുള്ള വസ്തു പോലും അതിവേഗത്തിൽ വന്ന് പേടകത്തിൽ ഇടിച്ചാൽ അത് വെടിയുണ്ടയേക്കാൾ ശക്തിയിൽ പേടകത്തെ തകർക്കും.

6. സാങ്കേതിക തകരാറുകളും ആശയവിനിമയവും

ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ പേടകത്തിലെ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കോ ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങൾക്കോ തകരാർ സംഭവിച്ചാൽ ഭൂമിയിലുള്ളവർക്ക് അവരെ സഹായിക്കാൻ കഴിയില്ല. യാത്രികർ തനിയെ ആ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കേണ്ടി വരും.

ഇനി ചില കൗതുകങ്ങൾ

ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രനിലേക്കുള്ള ദൂരം എപ്പോഴും ഒരേപോലെ ആയിരിക്കില്ല. ചന്ദ്രൻ ഭൂമിയെ വലംവെക്കുന്നത് പൂർണ വട്ടത്തിലല്ല, മറിച്ച് ഒരു മുട്ടയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള (Elliptical) പാതയിലൂടെയാണ്. അതിനാൽ ഈ ദൂരത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരാറുണ്ട്:

ഏറ്റവും അടുത്ത ദൂരം : ചന്ദ്രൻ ഭൂമിക്ക് ഏറ്റവും അടുത്ത് വരുമ്പോൾ ദൂരം ഏകദേശം 3,63,300 കിലോമീറ്റർ ആയി കുറയുന്നു.

ഏറ്റവും കൂടിയ ദൂരം: ചന്ദ്രൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ ദൂരം ഏകദേശം 4,05,500 കിലോമീറ്റർ വരെ വർധിക്കുന്നു.

ഈ ദൂരത്തിന്റെ വലിപ്പം ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ

ഭൂമിയുടെ വലിപ്പമുള്ള 30 ഗ്രഹങ്ങളെ വരിവരിയായി വെച്ചാൽ എത്ര ദൂരമുണ്ടോ, അത്രയുമാണ് ഭൂമിയും ചന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള അകലം.

മണിക്കൂറിൽ 100 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ പോകുന്ന ഒരു കാറിലാണ് നിങ്ങൾ ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുന്നതെങ്കിൽ അവിടെയെത്താൻ ഏകദേശം 160 ദിവസത്തോളം (5 മാസത്തിലധികം) നിർത്താതെ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വരും!

എന്നാൽ പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയാണെങ്കിൽ വെറും 1.3 സെക്കൻഡ് കൊണ്ട് ചന്ദ്രനിലെത്താം.